Þögnuð óp
ljóðabók nr. 2
frá 1992
_____________________________________
Kynning
Nafn mitt er Ægir
auglýsing mín
ég er sökudólgurinn
alþjóðlegur umboðsmaður
þeirra kvera
sem þessi bók inniheldur.
Þú ert nú að setjast
í rússíbana þennan
láttu opnast sál þína
spenntu belta huga þíns
hallaðu þér aftur
og njóttu útsýnisins.
Lífið
Hann horfði niður á betlarann
sá ekki aumur á honum,
hann hafði séð of marga
betlara.
Hann taldi þá slynga letingja
ónytjunga eða fíkla.
Hann gaf því betlaranum óvild
ekki fé eða mat.
Hann heitir lífið!
Þreyttur
Hann fór til hússins
þar sem hann gisti
fór að heimili rúmsins
hann vökuna missti
svefninn tók völdin
og dró fyrir tjöldin.
Á veginum
Ást
fallegt orð
hugljómun
umhyggjusemi
jú, ég þekki hana
hún er kona
ofur hverful
óákveðin og falleg
hugsunarlaus
og afar frjáls
eflaust hitti ég hana
aftur á veginum.
Stóri bjórinn
Ég þarf að hylja
duldar langanir
eins og allir
með ótta og umhyggju
að leiðarljósi
allir
fá tekið tillit
ánægja sigrar umhyggju
losti sigrar ástina
lygi sigrar sannleikann
blekkingar sigra staðreyndir
ég sigra
ég drekk.
Ráðleysi
Nú stend ég aftur
fastur
í leðju ráðleysis
ferðin gekk greiðlega
alveg að mýrinni
hún er blaut og forug
eymdarleg og ófrjó
með hugviti, þolinmæði
og kænsku
kemst ég aftur
á fasta grundu.
Hann vildi
Hann þráði að læra
„Nihil Sine Labore“
kynnast lífinu
skoða það og prófa
frá öllum hliðum
til að lifa
til að finna oft til
til að skilja
skoða dásemdir og illsku
prófa flest
hræðast ekkert
skilja allt
lifa,
gleypa lífið
melta lífið
og reyna að
túlka lífið.
Örlög vina
Verða vinir ávallt vinir?
Helst aldni kaðallinn
óslitinn að eilífu
þetta reipi
sem undið er saman
af lifandi samveru
ást og umhyggju
trausti
og blönduðum tilfinningum
það eldist
eins og allir hlutir
því enginn fær flúið
örlög sín
að eyðast smátt og smátt
því örlögin búa um sig
í öllum hlutum.
Spurt er oft
stjórnum við örlögum okkar
með ákvörðunum og hegðun
eða stjórna örlögin lífi okkar?
Hví er ég korn
í sandstormi tilverunnar?
Í vindkviðum lífisins
þeysist ég bara um
meðal sandkornanna
allt er dautt í sandinum.
Brauð
Þekking er brauð
þú étur hana í þig
hún er sköpuð fyrir þig
og bíður eftur
munni þínum.
Mér líkar brauðið vel
skorpan er falleg.
Hann og enginn
Hann gleymir öllu
afar fljótt.
Það sem þér finnst gott
vill þér oft illt
og fer það eftir bæði
kaupanda og þiggjanda.
Öll gleðin er á ermi mér
öll eymdin á limum mér
elskaði skítinn
dáði kornið
sem enginn vildi.
Enginn vill
vinna að því
sem í lífinu
verðmætast er
enginn sér
hvað hann hefur,
ekki bara ég.
Ofhugsun
Fela, dylja,
blekkja,
gabba og plata
setja upp grímu
draga fyrir tjaldið
dulbúa
klæða yfir,
dekkja
ósatt segja.
Hann var frækinn
í þeim lögmálum,
frægð skapar
fjandmenn
hátt skapar
lágt
þeir sem ekki eru
í meðalmennsku
eru andstæður.
Óþroskuð rök
skapa rugl.
Þögn
skapar hávaða
og einsemd
skapar nægju
fjölmennis.
ég skapa mig.
Country music
Amerísk sveitatónlist
hreimaðir og yfirborðskenndir
gúmmíbændur.
Þjóðfélagstónlist
þessi rödd sveitanna
og fáfarinna þjóðvega,
þjarmar harmfull
að eigin hálsi
og fátækri framtíð.
Kalt háð
Kaldhæðni er vopnið
sem snjallir nota
til að fela fyrir öðru fólki
óstyrk sálar þeirra.
Hlutverk þitt
Þegar vissu hlutverki er lokið
lýkur vigt og áhrifum þess.
Þá ferð þú úr kufli skyldunnar
og klæðir þig í föt frelsins.
Það nýja
Af hverju heillar
það nýja
en hið gamla verður
útdauð siðmenning?
verður að hlekk
í endalausru röð
nýjunga
hið nýja er bara hlutur
oft ánægja
sem allir fá leið á,
um síðir.
Konan
Konan er stærsta púsluspilið
í persónuleika karlmannsins.
Þörfin
Ekki skyldar þörfin mín
til verka
þörfin er milliliður
metnaðarins
frumleikinn færir
frelsinu frið.
Gömlu skáldin
Gömlu skáldin ortu
á fastbundinn hátt
um fastbundna hluti
og fastbundið fólk.
Stöðnuð þróun leit til Íslands
og málaði nýja liti.
Þessi skáld tilheyðu
frjálsu skyldunni
hlekkjaðir við staðhætti síns tíma
og virðulegt orðfæri fortíðar.
Þeir finnast nú hvergi né heyrast
nöfn þeirra er gleymd flestum
og snilld þeirra er týnd
grafreitur þeirra eru bókasöfnin.
Jarðarför
Í salnum
þar sem allir sitja
hefur andi sorgarinnar
umlukið vitund fólksins
þann látna
vilja allir syrgja.
Ljúf og falleg tónlist
spiluð fyrir sorg og sálir
í takt við grátur og snökt
hljómar á jörð og á himni.
Hjartahlýja og minningar
leita eftir athygli allra,
í dag hinn látni syndalaus er
og allir kvíða eigin örlögum.
Jólanótt 1991
Það er aðfangadagur
og klukkan er orðið þrjú
það er jólanótt
í Kaupmannahöfn.
Nýhöfnin er friðsæl
þó með skapbresti,
fólkið gengur um í rigningu
bílar láta heyra í sér
stöðugt.
Biðin eftir aðfangakvöldi
var auðveld
tilhlökkunin engin
ég er barn ei meir
að verða tvítugur.
Jólin samanstóðu
af skyldurækni
ást til fjölskyldu.
Ég að vaxa úr grasi
reyna að finna
barnagleðina gömlu
lítið ágengt.
Þú deyrð
Þú deyrð
hverfur
allar vistarverur
eyðast
þær deyja.
Þú ferðast
ævintýri
nýjar víddir
opnast þér
þú fræðist.
Þú lífgast
fæðist
horfir
bláum augum
á miskunarlaus lífið.
lifir
deyrð
búið.
Að tjá
Að tjá sig
að túlka hin fögru og litríku
veggteppi hugans
eða er það
að greina frá harmakveinum
blóðheita hjartans.
Þetta er
mín krossferð
mín píslarsaga
að reyna með penna
að koma reglu
á heim huga míns.
