Baráttuþrek – ljóðabók

 

Báráttuþrek

 

Dagarnir falla

í röð hversdagslegrar

grámyglu

í þessu veðri og árstíma.

 

Baráttuþrek jákvæðni

á erfitt um vik

að ná fótfestu

í sál minni í dag.

 

Þó mun ég reyna

að birta hugarsali mína

með bjartsýni og framsýni

og leita svo uppi

 

festu og tilgang

hlýju og gleði

raunveruleika lífskraftsins

sem við leitum öll að.

 

Ætlunarverk

 

Að finna fyrir vellíðan

í sál og hjarta mínu

yfir ætlunarverki

sem ræst hefur loks úr

 

er mér sæl tilfinning

og giftusamleg sefjun

á ólgu daglegs amsturs

og svekktum væntingum.

 

Hekla

 

Ég alltaf sakna þín

góða systir mín

alltaf að mér hugðir

í lífsins áreynslu.

 

Þú drauma hafðir marga

og nokkra fékkstu fengið

en draumarnir stærstu

lífskeið og fjölskylda

 

voru þér meinaðir ávallt

réttlætið hvergi fundið

til handa þinni draumsýn

aðeins kvalir og vonin tærðar.

 

Þú elskaðir lífið og gerðir

allt sem þér var unnt

að ná fram þínum vilja

meðan þrekið var í sál.

 

Þinn dauði var sönnun

um ranglæti og siðferði

að gera rétt við aðra

er ekki trygging sanngirni

 

þegar almættið vegur og metur

og skammtar þér gæfu og tíma

því andlát þitt í spítalarúmi

 er guði til þrálátrar skammar.

 

Pabbi

 

Góðan mann fékk ég föður

fyrirmynd hvergi betri

ást og áhuga ávallt

hann gaf mér með hugarreist.

 

Mikill var hann ávallt

meðal manna og meðal allra

hans leið var þó aldrei

létt né sársaukalus för.

 

Barðist hann mótlæti gegn

frá æsku til manndómsára

vart hugað líf né framtíð

með djörfung bæði vann.

 

Fann ást með góðri stúlku

fékk börn með henni notið

þó lifðu þau ekki öll

og fjölskyldu byggði upp.

 

Með sigrum komu áföll

með gæfu skuggi fylgir

reynt að gera bestu úr

lífið fjölskyldu áfram hélt.

 

Hans afrek og viðurkenningar

virðing fyrir þér borin af öllum

breyttu ekki auðmýkt andans

eða hjálpsemi hins góða manns.

 

Ávallt til orrustu boðinn

málstað sem veikur var

fjölskyldu og vinum jafnt

og fyrirmynd bestur sýndi.

 

Flæði

 

Heimurinn er flæði

ósýnilegt orkuflæði

frá vindum til vilja

gegnum loft og sálir.

 

Ást er flæði orku

jákvæðrar orku

frá þér til annars

óeigingjörn hlýr orka.

 

Orka frá mér streymir

kemur inn að baki mér

flæðir út að framan mér

tilfinningar og rafmagn.

 

Hugsanir tefja flæðið

áhyggjur stöðva það alveg

núvitund losar um flæðið

áhugi og vinna virkja það.

 

Væntingar

 

Kvöð hvers er búin til

af einum og hverjum

sem göfugt stigaþrep

að ímynduðu takmarki

 

það liggur svo yfir lífinu

ofan á sál minni og hugarró

eins og mara skuggaveru

sitjandi á bringu sofandi manns

 

þó er það nú eini sinni svo

að við engann er að kvarta

þessi myllusteinn væntinga

er skapaður af mér, fyrir mig.

 

Tindurinn

 

Í æsku maður leitar sér að

farvegi, köllun og krafti til

að gera úr sér og verða meiri

verða mikils metinn augastaður.

 

Vinnusemi, elja og þolinmæði

færa mann nær sínu takmarki

upp hlíðina og upp að tindi

og erfiði færir mann tíndinn á.

 

Þegar á tindinn loks er komið

er gaman að sitja með útsýnið

að sjá farin veg og erfiða för

þakka sjálfum sér styrk og þrek.

 

Svo kemur það sem enginn segir

um hið hjartfólgna nýja norm

tindurinn fer úr spennandi sýn

í hversdagslíf og hversdags útsýni.

 

Eftir mörg ár á toppnum, þá hugir

maður hvort þetta sé allt sem er

þetta er gott en ekki svo markvert

hamingjuna er ekki að finna hér.

 

Efinn bankar þá á hugans dyr

valdi ég för upp réttan veg

eða upplifa allir sömu taug

þegar afrekinu er lokið þeim hjá.

 

Bærilegur

 

Það sem áður var óbærilegt

hefur mér síðar orðið bærilegt

neikvæðar ósjálfráðar hugsanir

eru færri og skilningur minn meiri

 

tilveran og tjáskiptin eru áskorun

á sumum dögum framar öðrum

hversu fast sæki ég framtíð mína

þegar ég hef sæst við nútíð mína?

 

Ég hef fundið loks gullið jafnvægi

í nútíð, hugsun og tilfinningum

eftir margra ára vinnu sjálfsins

vanlíðanin horfin hægt á braut.

 

Næst er að ræsa vélagný eldmóðs

í upplifun, gleði og styrk mínum

með eigin vilja og eigin sköpun

sækja mér mitt næsta ævintýri.

 

Maginn minn 

 

Ég hef bumbu fyrir maga

eins og margir á mínum aldri,

ég fer í ræktina hann að laga

en næ aldrei þeim merka galdri.

 

Ég reyni út matnum að grynnka

og hreyfi mig sem óður maður sé,

samt er maginn aldrei að minnka

ég áfram lyfti með höndum og kné.

 

Ólán

 

Óheppni er óskiljanleg mér

og pirrandi þegar bíldekk lekur

af hverju eltir ólánið mig í dag.

 

Ég krefst þess að ólán mitt sé talið

vera ólán í láni frá spellvirkjum í tíma

sem ég skila á morgun með skömmum.

 

Ég hreyti í örlögin mínu blóti og bölvi

og öskra að þeim mínar meiningar

svo þau hræðast og skakklappa burtu.

 

Ég byggi upp líf mitt að nýju í dag

eins og ég hef upp sjálfan mig byggt

eftir skipbrot hugans míns og frama.

 

Seinni tíma menn

 

Eftir skipbrot huga og heilsu

niðurbrot sjálfsins og hegðunar

með ofhugsuðum ótta og kvíða.

fór ég í viðgerð og hugurinn í slipp.

 

Erfiður tími sjálfmyndar minnar

horfast í augu við veikleika mína

uppgjöf á lífi gegnum vín og lyf

sem flótta frá minni eigin tilveru.

 

Á viðgerðar verkstæðinu voru

menn og konur af öllum gerðum

með slæmar brotalamir og bresti

eftir tapaða báráttu við eigin huga.

 

Þarna voru einnig á meðal hinna

menn sem ég fann samleið með,

með hverri sögu og hverju orði

bast saman með okkur vinarþel.

 

Oft dragast saman líkar sálir, en

okkur drógu saman líkar kvalir

auk verandi flestir af sama meiði

með álíkar sögur og álíka angist.

 

Þegar dvöl okkar lauk um síðir

og bættari við vorum flestir þá

þá sammæltust menn að eiga

hvorn annan að í næsta ólgusjó.

 

Að stilla sig saman í skilaboðum

og hittast hvern mánuð til spjalls.

Það að eignast þá svo að vinum

á okkar seinni helmingi lífsins.

 

Morgunferð í miðbæinn

17. júní 2025

 

Ég held keyrandi

í miðbæinn

með eiginkonu mína

og mæði mína

yfir að þjóta og hlaupa

til að fá að standa

við ókunnugra axlir

sýndarmennsku þjóðrækni.

Kominn niður í bæ

bílnum hjá kirkjugarði lagt

veður milt og dropar af himni

hávaði bílum frá er líkur

skerandi löngu ölduróti.

Héldum áfram að Austurvelli

gegnum rigningarúðann

fundum fjölda manna standa

með bakið að okkur sigað

muldur úr hljóðnema fjarri,

fann eyru okkar loksins

heimamenn og ferðamenn

foreldrar og grátandi börn

regnhlífar úr slíðrum reistar,

eyrum sperrt og augum pírð.

Maður er manns gaman

jafnt í bleytu sem þurru

hefðin og venjan upphefð

ást á lýðveldi og frelsi lands

sýnd með samstöðu manna.

Forseti landsins stáli stappar

í hjörtu og huga landsmanna

meinar vel og vill vel vanda

næstu framtíð allra hér

telur kjark í vonir sála.

Tónar og kvæði eldri aldar

sveima um loftið eyrna til

gæsahúð, hjartað og stoltið

vakna til lífsins en á ný

við erum frjáls og sjálfstæð,

heiminum í.

 

Glímt við metorðin.

 

Mér líður eins og ég sé að glíma

við lífið og framtíðina á sama tíma,

og tekst á við skrattann á degi hverjum.

 

Það er andleg þyngsli um háls mér

eiturslanga ómerkilegrar tilvistar

þyngir mig og herðir að mér stöðugt,

 

mér líður eins og ég ætti að vera að gera

meira í lífinu, afla meiri peninga og metorða,

ég eigi að vera meiri fyrirmynd sona minna,

 

að ég eigi að vera grennri en ég er í dag

að ég eigi að vera þetta og hitt, gera betur

að ég eigi að vera annar og betri maður

 

en ég upplifi mig í dag vera meðal manna.

Kannski ber ég mig saman við pabba þá,

við klára manninn, drifinn áfram af orku

 

sinnar eigin sálar og mótlætis heilsunnar

að sanna sig alveg utan heimabæjarins,

í eigin augum, konu sinnar og barna sinna.

 

Mín tímamót (24.6.2025)

 

Þennan morgun

og þennan dag

þyngsli í hjarta mér

framtíðin óráðin

þoka framundan

ég bíð við ósinn

og horfi til nýrra

ár farvega að róa

gamla áin mín

grynningar einar

nýi farvegur minn

áin er grynnst

næst mér og lengra

ég er búinn að

róta í árbotninum

leita að réttri leið

ég stend á tímamótum

mínum tímamótum

ég er að kveðja brott

gamla heiminn minn

gamlar ástir geymdar

fleytt brott til algleymi

ný stefna upp tekin

siglingatæki þjálfuð

en þó mér óþjált að

finna fyrstu skrefin

kjölfestu að stíga á

fullvissuna um vægi

valkostina að velja

 forgang og vægi

ég veit ég þarf að

róa meira, róa meira.

 

Alex á afmæli (27.6.2025)

 

Alex á 18 ára afmæli í dag

hann er góður og hjarhlýr maður

ég er öruggur og stoltur faðir

hann á framtíð mikla fyrir sér

ég vil tilgang og ást í lífi hans

heiður, virðingu, áræðni og dug

meistari hæfileika og meistari fjár

góður maður, faðir og eiginmaður

bjart gyllt stjarna í svörtum heimi

uppbygging sjálfsins og persónu

hann lifi í eigin frelsi og tilgangi

opinn, bjartur og ævintýragjarn.

 

Hekla systir mín

 

Ég sakna þín Hekla

vil hafa þig hér

þú hefðir í gær átt að vera

heima hjá mér

Alex er orðinn maður

og bauð afmæli heim

þú hefðir komið fyrst

 brosandi og Alex kysst

færandi gleði og gjöf

bjarta orku og ást

eilífa tryggð og hlýju.

Þú veittir mér ávallt

þinn stuðning

þína hjálp

þína leiðbeiningu

takk Hekla

elsku Hekla.

 

Share to:

Facebook
X
LinkedIn
Pinterest
Tumblr